Venus van de Holle rots, kunstbeschouwing, perceptie en maak-proces

REVISITED

De Venus van de Holle Rots revisited

In dit artikel beschrijf ik mijn benadering en zienswijze (een stukje kunstbeschouwing) met betrekking tot dit bijzondere Venusbeeldje. Door er vanuit verschillende invalshoeken naar te kijken, kan een meer genuanceerd  standpunt worden bereikt en krijg je ook meer informatie over het werk zelf. Door zelf werken te maken die geïnspireerd zijn op dit beeldje (om precies te zijn op een replica ervan, die ik in mijn bezit heb) wordt mijn perceptie nog verder beïnvloed. Ik ben van mening dat een kunstenaar altijd naar verdieping en een bewustzijn dat beweeglijk en kritisch blijft, dient te streven. Verder is dit artikel ook een verslag van een zg. maak-proces, dat ik graag wil delen. Ik wens je heel veel inspiratie. 

Dit beeldje werd in 2008 in Duitsland/Schwäbische Alb gevonden en heet dus eigenlijk   'Venus vom Hohle Fels' :

Venus vom Hohle Fels, afb. van internet

De Venus van de Holle rots is een bijzonder intrigerend beeldje. Zo ervaar ik het althans. Meerdere jaren geleden kocht ik een replica van dit zg. Venus-beeldje, ik heb me er vervolgens door laten inspireren en enkele werken gemaakt, waaronder een levensgroot schilderij. Deze is 220 cm (h) x 140 cm (b). Ik wenste zo groot te schilderen omdat het beeldje

1. erg klein is, het heeft de grootte van een lucifersdoosje
2. desondanks een krachtige uitstraling heeft, wat waarschijnlijk te maken heeft met de expressieve stijl: Er is sprake van een zekere grofheid, groeven en hoekigheid in de weergave. 
3. behoorlijk abstract is, details ontbreken, alsook hoofd en voeten. Dit geeft mij een gevoel van ruimte en expansie, wat ik wil overdragen op een groot doek. 

Zachte lijnen en rondingen, die je o.a. bij de Venus van Willendorf kunt waarnemen, tref je hier niet. Zie ter vergelijking beide beeldjes op de foto hieronder. De Venus van Willendorf leende zich daarom veel beter voor het werk dat ik 2 jaar geleden heb laten uitvoeren in siliconen. Zie hiervoor mijn website: https://www.pact23.com/venus-to-squeeze/

De grootte van een lucifersdoosje

NB: Op mijn website vindt je over beide beeldjes ook wat achtergrondinformatie. 

Het grote schilderij heb ik een keer getoond tijdens een expositie, ook heb ik kaarten laten afdrukken van dit werk. Enkele jaren later voelde ik echter de behoefte om er wijzigingen in aan te brengen. Dit had te maken met het gegeven dat ik me stoorde aan het 'hoofd' op het schilderij, dat eigenlijk geen hoofd is, maar op het schilderij wel een hoofd lijkt. Dit kwam de abstractie van het beeldje niet ten goede, het deed er eerder afbreuk aan. Ik besloot toen het denkbeeldige hoofd, dat in wezen slechts een haakje/oogje is, (ws. om een koordje door te halen, zodat het beeldje gedragen kon worden) weg te schilderen. Ik deed dit door er flink wat witte verf over aan te brengen. Ook vond ik het van belang wat grotere kleurvlakken toe te voegen. Voorts heb ik het schilderij op kop gehangen, het hangt op die manier al meer dan een jaar aan de wand. Beide opties hebben tot nu toe echter te weinig resultaat opgeleverd. Het schilderij geeft -zo vind ik- nog steeds tezeer een indruk van een concreet vrouwelijk wezen, hoe oer en geabstraheerd het ook is.

De abstrahering had ik overigens ook via een mixed media werk benadrukt, ik heb via dit werk de indruk gegeven van een bergachtig landschap. In het mixed media werk heb ik een deel van de achterzijde van het beeldje verwerkt, waardoor de indruk van een berg wordt versterkt. Het werk staat op mijn website, zie: https://www.pact23.com/de-venus-van-de-holle-rots/

Ik besloot opnieuw aan de slag te gaan met de replica en het schilderij en te kijken wat er zou gebeuren. Ik heb eerst foto's gemaakt, niet alleen van de replica, maar ook v.h. schilderij. Door een en ander overzichtelijk naast elkaar te plaatsen, kan ik de ontwikkelingen beter zien en vergelijken.

Allereerst de kaart op A6 formaat, het betreft een weergave van het schilderij, zoals het er aanvankelijk uitzag. Eronder zie je een foto van het schilderij, zoals het er nu hangt.

   

               

Ik had bedacht dat ik met zwarte olieverf het hele schilderij zou kunnen bedekken, er dus een laag zwarte verf op aan te brengen, waarna ik met stukjes hout of spatels delen weg zou kunnen krassen. Olieverf blijft lang zacht, omdat ze niet snel droogt, je kunt er dus lang in werken. Je ziet wel dat het schilderij feitelijk een combi is van kleurvlakken en lijnen. Door in de zwarte laag te werken, daar delen van weg te krassen, schemeren er kleuren door. Ik had al eerder op die manier gewerkt, maar nog nooit met een bestaand schilderij. Ik vond het dus nodig om eerst in het klein wat testen te doen. Ik heb daar meerdere A6-kaarten voor gebruikt, maar bleef daardoor wel gebonden aan de figuur, zoals ik destijds had geschilderd. Dit gaf mij een beknellend gevoel, ik voelde dat ik mezelf tezeer beperkte. 

Door de foto's naast elkaar te plaatsen, (dus het oude naast het meest recente werk) zag ik echter dat het werk, dat nu op kop hangt, vlakker is geworden door de toegevoegde kleurvlakken, die de lijnen deels doorbreken. Achtergrond en object vloeien meer in elkaar over. Dit komt de abstractie ten goede. Bovendien wordt het lijfelijke en 3 - dimensionale van het oude schilderij daarmee doorbroken. Er kan van daaruit iets nieuws ontstaan. Het schilderij ga ik dus verder bewerken, maar niet met zwart ! ;-)

Door te werken in de zwarte olieverf  op de A6-kaarten, ontstond daarnaast de wens om op basis van dit Venusbeeldje te gaan tekenen, onder andere met kroontjespen en inkt. 

Hieronder enkele foto's die ik recentelijk heb gemaakt. Je ziet hoezeer de perceptie beïnvloed kan worden, door een ander standpunt in te nemen ten opzichte van de replica (deze bijv. van bovenaf te fotograferen) of de replica anders neer te leggen/te plaatsen, zoals je hieronder kunt zien: 

foto's van de replica, dec.2023

Het zal je opvallen dat door het op kop plaatsen, de abstractie, die ik in het beeldje waarneem, extra benadrukt wordt: 

foto's van de replica, dec.2023

Het landschappelijke dat ik in het mixed media werk naar voren haalde, door twee wandelaars op de rug van het beeldje te plaatsen, zie je hier ook aan de voorkant van het beeldje terug. Je krijgt een indruk van bergen en kloven, een machtige grootsheid. Er wordt zelfs een krater zichtbaar. 

Door te tekenen kan ik het beeld verder abstraheren en krijgt het de sfeer van een landkaart. Bij deze enkele foto's van schetsen: 

Wordt vervolgd

Francis te Brake, pact23.com

Deventer dec. 2023

Nieuw werk, 'Piramide en spacemobiel'

 

 

Ik was laat bij de piramide, maar wel precies op tijd om de straal uit de obelisk verticaal omhoog te zien gaan.

Uiteraard is al het andere bijverschijnsel en bijgeloof, zoals de Atlantische spacemobiel, 

die je rechts en links geruisloos over het beeld ziet schuiven. 

 

Pact23.com, zomer 2022 

 

 

Piramide en spacemobiel, mixed media, Pact23.com

Miss Piggy en Sitting Bear

Miss Piggy en Sitting Bear
'Get your head clear'
Pact23, mixed media, juni 2022

 

 

 

Expositie Bergkerk Deventer, Deel 2

Expositie Bergkerk Deventer,  Deel 2 

Deel 2 is van 16 febr. - 2 maart 2022

WELKOM

Sitting Bear en het bekken, deel 2

 

Nieuwe illustratie:

Titel: De droom van Sitting Bear

Enscenering/Mixed media

Francisca la Braque

Pact23.com/pact23.blogspot.com
 

Illustratie in kleur voor column: 'De Sprong'

 

Titel: 'De Sprong'

Mixed media, kleur

Deze illustratie komt in z/w bij de volgende column te staan, een column over dromen en droomwerk. Mijn columns worden sinds meerdere jaren in het magazine van de Droomvereniging geplaatst. 
Binnenkort stuur ik daarvoor de link door, mocht je de column willen lezen...

Francisca te Brake

Pact23.com

Shelter36.nl

TO RESET ONESELF

De animatie 'Giving thought to the Moon', gaat over het kunstzinnige maak-proces, waarbij in dialoog met de maan transmutatie kan plaatsvinden. Bijgaand werk komt in de animatie niet voor, het heeft ook een andere titel:

TO RESET ONESELF 

Mixed media, pact23.com/pact23.blogspot.com

 

 

 

 

Happy and new??

Transition via the Moon

Enkele jaren geleden begon ik met de serie: 'New Images for an altering World'. Het was toen (voor mij althans) duidelijk voelbaar dat er flink geanticipeerd zou moeten gaan worden op ontwikkelingen en veranderingen van deze tijd en dat er nieuwe images zullen gaan ontstaan, waar oude niet langer bruikbaar blijken, zijn uitgewerkt, of spontaan vervagen. Zoals er altijd en door alle tijden veranderingen in de buitenwereld zichtbaar worden als gevolg van evolutie en transitie, die zich voordien ondergronds leek op te houden.

Met mijn (mixed media) werk en performances anticipeer ik op dit soort veranderingen en de processen, die daarmee gepaard gaan. Vaak gaat het bij mijn werk om overgangssituaties, die gekoppeld zijn aan de seizoenen en aan creatieve processen, waar ik als maker veel ervaring mee heb. In ons voorchristelijke tijdperk was het collectief (de gemeenschap) volledig afgestemd op de seizoenen, de natuur en de werking van de hemellichamen en het pantheon op het Aardse. Persoonlijke en collectieve ontwikkelingen en veranderingen zijn met elkaar vervlochten. De wereldwijde transitie, waar we ons nu in bevinden, laat dit heel duidelijk zien. Transitie is tegenwoordig een bekend begrip. We zijn er wellicht ook wel van doordrongen dat deze transitie van immense proporties is. Toch is wat eraan ten grondslag ligt dezelfde beweging, hetzelfde archetypische proces. Een transitie van het ene naar het andere, van oud naar nieuw, waarbij het ene nog niet is afgerond, voltooid of losgelaten en het andere nog niet bereikt, uit het ei gekomen of in de vorm aanwezig. Er lijkt sprake te zijn van een soort tussenruimte, een vacuüm, of een gapende leegte. Ginnungagap, the void, een doodse vlakte, waar geen sprietje groen te ontwaren valt, misschien ook wel door de donkerte, die er overheerst. Of een kloof, die eindeloos diep, donker en leeg lijkt, waar een sfeer van verwarring en ontreddering hangt, een zekere buitenaardsheid, een kosmische galm. Kortom: A (very) confusing space.*

* Confusing space: This probably isn’t experienced as space, because of it’s confusing nature

* Confusing space is needed as a transition is being made from one ‘in-the-meanwhile certain space’ to another reality.

Giving thought to the Moon, Pact23.blogspot.com, mixed media, 2021

Het kostuum dat ik in bovenstaande afbeelding draag, zal inmiddels bekend zijn van mijn project met de titel: (Conscious) Collapse. Ik verwijs daarvoor naar het filmpje uit een andere bijdrage, namelijk: https://vimeo.com/482105160

Ik draag het om uitdrukking te geven aan de intensiteit van het proces, dat niet alleen kenmerkend is voor the Collapse, maar ook voor de huidige tijd en de enorme uitdagingen, die met deze collectieve transitie gepaard gaan. We bevinden ons immers in een overgangsfase, die ik hierboven beschreef als 'a very confusing space.' Lockdowns en multicrisis inbegrepen. 

De titel van het werk luidt 'Giving thought to the Moon' en duidt op de relatie met de maan en waar deze voor staat binnen de alchemie. Volgens mij is deze fase, die eigenlijk (zo begreep ik tenminste uit een lezing van James Hillman en zo kan ik het ook wel ervaren) uit 2 fases bestaat, nadrukkelijk aan de orde. Daarover wellicht later meer.

Voor nu en de rest van 2021 veel inspiratie en moed gewenst

Francis te Brake/la Braque

Pact23.com/Shelter36.nl

 

Covid-19 en droomwerk

Ten tijde van crisis of ingrijpende gebeurtenissen kun je het leven als een (nare) droom ervaren.
Als kunstenaar en droomwerker ben ik gewend op verschillende manieren uitdrukking te geven aan mijn dromen. Juist als het een nare droom betreft, kan er veel potentie achter schuil gaan. Door uitdrukking te geven aan mijn dromen, activeer ik het onbewuste. Dat is eigenlijk wat er ook gebeurt, als ik op andere manieren met maken bezig ben. Ik tune in op het onbewuste en er vindt een wisselwerking plaats. Dromen gaan voor je werken en de potentie die erin verborgen ligt komt aan de oppervlakte. Dit is de magie van droomwerken, althans zoals ik het ervaar.

Uit onderstaande titel blijkt dat het om de schaduw gaat, die ik wens te transformeren. Dit kun je echter pas doen, als je beseft de eigenaar te zijn. Dat is waar het niet alleen bij droomwerk, maar ook in mijn kunst en performances om draait.

Veel inspiratie gewenst.

Pact23.com
Shelter36.nl

Tags: art; mixed media; cats; jumping; night; shadow; stars; dream; Pact23; dreamwork; Shelter36; owning; eigenaarschap; transformatie; onbewuste; potentie; verborgen; magie; wisselwerking; activeren; expressie; kleurrijk; dromen;

Own your Shadow, Mixed media, Pact23.com/Shelter36.nl