EINDELIJK, de BERGEN

 

EINDELIJK 

Een maand geleden wandelde ik met 5 andere deelnemers in het Salzburgerland, een provincie van Oostenrijk. Ik had al snel het berggevoel terug, een gevoel dat ik voor het eerst heb ervaren in Zwitserland, waar ik begin jaren 90 enkele jaren gewoond heb. Met andere woorden: ik werd verliefd op de bergen. 

Sinds 2018 was ik niet meer in de echte bergen geweest. In 2018 nam ik deel aan een huttentocht in het bergmassief van de Wilder Kaiser in Oostenrijk. De hoogste bergtop van de Wilder Kaiser is 2344 meter. Overigens las ik op internet ergens dat de Großglockner met een hoogte van 3.798 m. de hoogste berg van Oostenrijk is. 

ECHTE bergen check 

Nederlanders denken soms aan de Ardennen als ze het woord 'bergen' horen, wat misschien te maken heeft met de moeite die het veel Nederlanders kost om te voet de toppen van de heuvels te bereiken. Maar hoe zit dat nu eigenlijk met de hoogtes? Wanneer is een berg daadwerkelijk een berg en kan het zijn dat er behalve de hoogte nog andere criteria gelden? Wat ik heuvels noem, zoals bij de Ardennen, zou misschien bij nader inzien toch wel een berggebied (geweest) kunnen zijn. Verder denk ik dat het heel lastig is om je een voorstelling te maken van echt hoge bergen, als je daar niet zelf geweest bent. Dat geldt in wezen ook voor mij, want echt hoge bergen heb ik nog niet meegemaakt. Mijn referentiekader beperkt zich feitelijk tot enkele berggebieden in Zwitserland, Frankrijk en Oostenrijk. Kortom: de hoogste tijd om me hier eens wat verder in te verdiepen. Voor deze blog heb ik onder andere gecheckt wanneer een berg een berg genoemd mag worden. Mijn vraag luidde: Wanneer is een heuvel een berg?

 

 

Huttentocht Wilder Kaiser, Oostenrijkse Alpen,Xiaomi mobiel camera, 2018

 

 

HEUVELS en hoger

Het antwoord op Quest verraste me al direct, want inderdaad, in NL kennen we immers namen aan heuvels toe die eindigen op -berg en wat te denken van plaatsnamen zoals Bergen en Bergen aan Zee? Nu blijkt de Vaalserberg toch nog 322 m. hoog te zijn, terwijl het hoogste duin (in het duingebied bij Schoorl, dus niet bij Bergen) zo'n 55 m. bedraagt. Deze hoogte staat trouwens in schril contrast met de 'Hoge Berg' op Texel, die slechts 15 m. laag blijkt te zijn. 

De grens ligt volgens Quest in ieder geval bij een hoogte van 200 à 300 meter. Daar zit de Vaalserberg nog net boven, maar... let wel, het gaat om de hoogte ten opzichte van de omgeving. De Vaalserberg valt dan terstond af. 

Om nog wat meer informatie te vinden begeef ik me ook even naar Wikipedia: daar wordt de hoogte ten opzichte van de omgeving ook genoemd als criterium. Het staat er als volgt: 'dat een berg zich meer dan 200 à 300 meter boven zijn omgeving verheft, een kleinere verheffing wordt dan een heuvel genoemd.'  

Gezien het criterium van 200 à 300 m. komen trouwens de Ardennen opnieuw in beeld: op Wikipedia staat daarover het volgende: De Hoge Ardennen liggen ten oosten van de rivier de Ourthe. Hier vindt men de hoogste toppen van de Ardennen die tot over de zeshonderd meter kunnen reiken. Zo is de hoogste berg de in de Hoge Venen gelegen Signaal van Botrange (694 meter).

Verder zegt Wikipedia dat er sprake moet zijn van veel reliëf op en rondom de berg. De wijze van ontstaan kan ook een criterium vormen, althans in het vakgebied geologie. Je kunt dus gerust de conclusie trekken dat de zg. VAM-berg in Drenthe niet in het rijtje thuishoort. 

 

 

 

Panorama foto, Oostenrijkse Alpen, Panasonic systeemcamera, 2025

 

 

ZWITSERLAND en TIBET

Tot slot vind ik het wel interessant om te weten waar de hoogste bergen liggen (of staan zij??) en of de bergen van Zwitserland (waar ik als 'lagelander' voor het eerst in aanraking kwam met échte bergen) daadwerkelijk hoger zijn dan die van Oostenrijk. Laat ik dat éérst even opzoeken, want dat is zo gepiept: de hoogste berg in Zwitserland is de Dufourspitze met 4634 meter. Daarna Nordend met 4609 meter. Beide liggen (of staan?) in het Monte Rosa-massief, dat op de grens met Italië ligt. Sowiso komen de 10 hoogste bergen van Zwitserland boven de 4400 m. en zijn zodoende dus inderdaad hoger dan de bergen van Oostenrijk. 

Nu wordt beweerd dat de Mount Everest de hoogste berg van de wereld zou zijn met 8849 m. Dat is extreem veel hoger (namelijk twee keer zo hoog !) dan de Zwitserse bergen en het berggebied, waar ik onlangs was. Daar meet de hoogste berg namelijk 'slechts' 3.666 meter. 

 

 

TOP 10 en TOP 5 

Eerst even de top 10 van hoogste bergen, deze vindt je op: 

Hoogste bergen ter wereld

De Mount Everest staat daar op de eerste plaats en wordt gevolgd door de K2 met 8610 m. De andere kun je zelf even nakijken via de link, de landen staan er ook bij. 

 

We kwamen zelf zo nu en dan een stuk boven de 2000 m. uit. Dit leverde in ieder geval al een enorm goed gevoel op, iets dat ik al eerder beschreef als het 'berggevoel'. Bovendien werden we tijdens en na het intensieve stijgen, klauteren, dalen en opnieuw stijgen beloond met fantastische vergezichten. Ik kan me echter voorstellen dat met name bewoners uit Nepal en Tibet zich zouden verkneuteren als wij hen vertelden over deze 'Ardennen' in Oostenrijk. 

 

Stempel Grundegg, 2165 m.

 

Voor wie het interesseert zal ik nog even een lijst van de top 5 hoogste toppen van de provincie Salzburgerland kopiëren, alwaar wij dus gewandeld hebben. Deze top 5 bevindt zich in het Nationalpark Hohe Tauern, wat vanuit onze uitvalsbasis waarschijnlijk moeilijk haalbaar was. 

 

Een overzicht van de top 5 hoogste bergen van het Salzburgerland/Oostenrijk: 
1. Großvenediger (3.666 meter) 
2. Großes Wiesbachhorn (3.564 meter) 
3. Klockerin (3.425 meter)
4. Großer Bärenkopf (3.396 meter)
5. Hoher Tenn (3.368 meter) 

 

  

Panorama foto, Oostenrijkse Alpen, Panasonic systeemcamera, 2025

 

Misschien is dit nationaalpark met haar Hoge Bergpassen wel een must voor iemand die graag in de bergen wandelt en haar/zijn grenzen wil verleggen. De Ardennen zoek je dan op om te trainen, of je zoekt de Hoge Bergpassen op om te trainen voor de toppen van het Himalaya-gebergte.  

Voor nu wil ik je in ieder geval uitnodigen om naar mijn Pact23 website te gaan, om meer foto's te bekijken. Laat je inspireren via Foto-galerie. Mocht je een bestelling willen plaatsen, check dan gerust even de Prijslijst.

 

Francisca te Brake

Pact23.com

Deventer 

 

Drieluik op de rand van het nieuwe jaar

VERSTILLING

 

Verstild land, verlaten strand. Aan zee...stilte....

Een blauwgrijze lucht, die zich daarboven verdicht. 

Tinten monochroom tooien de leegte van het landschap. 

Subtiele beweging van patronen, vloeiende lijnen in water en zand. 

Licht en schaduw raken, vertraagd, de zee, de hemel, het land. 

Mijn adem wordt stil als de stem die niet sprak. 

In stilte zijn, verademen.....

 

 

 

 

 

_{Foto's gemaakt ten zuiden van Hargen aan zee, Panasonic Lumix systeem camera}. 

Pact23.com

Francis te Brake

Kerstkiekje 2024

 

Kerstkiekje 2024, Lebuineskerk Deventer, Redmi Note 8T camera, Pact23.com

Perron bij zonsondergang

 

             Nieuw werk, fotografie, camera: Lumix Panasonic
 
          
 

                      'Perron bij zonsondergang'

 
            Francis te Brake/la Braque, Pact23.com, Pact23.blogspot.com
 

Nieuw werk, Dead Scissors

Titel: 'Dead Scissors'

De titel bedacht ik tijdens het bewerken van beide foto's, die ik maakte tijdens een zomerse wandeling onder een schroeiende zon. Omdat ik de spelling even wilde controleren, typte ik bij een zoekmachine 'Dead Scissors' in en kwam terecht bij Kurt Schwitters, heeeee    .....   ;-) 

Wat daarbij interessant is om te melden is het gegeven dat Kurt Schwitters gevonden voorwerpen en afval gebruikte om zijn collage-werken te maken. Onderaan zal ik de link naar het werk van Kurt Schwitters plaatsen.

 

Veel inspiratie gewenst, 

Francis, Pact23.com 

Dead Scissors 1, foto Pact23

 

 

 

 

Dead Scissors 2, foto Pact23

https://www.kunstkopie.nl/a/schwitters-kurt/dead-scissors-1.html

Nieuw werk, 'Piramide en spacemobiel'

 

 

Ik was laat bij de piramide, maar wel precies op tijd om de straal uit de obelisk verticaal omhoog te zien gaan.

Uiteraard is al het andere bijverschijnsel en bijgeloof, zoals de Atlantische spacemobiel, 

die je rechts en links geruisloos over het beeld ziet schuiven. 

 

Pact23.com, zomer 2022 

 

 

Piramide en spacemobiel, mixed media, Pact23.com

TO RESET ONESELF

De animatie 'Giving thought to the Moon', gaat over het kunstzinnige maak-proces, waarbij in dialoog met de maan transmutatie kan plaatsvinden. Bijgaand werk komt in de animatie niet voor, het heeft ook een andere titel:

TO RESET ONESELF 

Mixed media, pact23.com/pact23.blogspot.com

 

 

 

 

Waterland panorama

Waterland

Het water staat hoog, dit is met name zichtbaar als ik de IJssel zie. Bijgaande foto is een bewerking van 3 opnames, die ik vanuit de trein heb gemaakt met mijn smartphone. Ik heb deze 3 opnames aan elkaar geplakt, de lassen weggewerkt en de opnames in elkaar over laten vloeien. Voorts wilde ik de sfeer van de IJssel, die ook de uiterwaarden overstroomt, benadrukken. Ik ervaar de IJssel hier niet langer als een rivier, maar als een uitgestrekt waterlandschap. Ik heb daarom het beeld gemanipuleerd en het formaat aangepast, om zo de enorme oppervlakte van het waterlandschap, zoals ik het ervaar, te benadrukken.

Francisca te Brake/la Braque
Pact23.com

Collapse en transitie, een winterse column

Collapse en transitie, een winterse column, 2019

Deze column schreef ik voor het Droomjournaal van de Vereniging voor de studie van Dromen. Dit is een echt winterse column, want een uitgebreide versie, dus veel leesvoer. De illustraties zijn ook door mij vorm gegeven. Ik wens je veel inspiratie toe en veel ruimte om te collapsen naast de boom......

In de vorige column heb ik het thema winterslaap besproken in verband met de behoefte aan een winterslaap (die misschien meerdere van jullie wel kennen) en de wens om bewust(er) in te tunen op cyclische processen, zoals die van de seizoenen, dag en nacht, zon en maan, waken en slapen. Dan zijn er nog de bardo-cycli, althans ik noem ze zo en doel daarmee op de scharniermomenten. Dit zijn de fases tussen wat voorbij is en nog komen gaat, bijv. de fase voor het slapen gaan. De transitie waar ik in deze column op doel, zie ik ook als een tussenfase en wel een van behoorlijke omvang. Ik doel namelijk op de overgang tussen het Vissen- en het Watermantijdperk.

De behoefte aan een winterslaap heb ik eerst uitgewerkt
in een performance met de titel ‘Collapse’. Daarna heb ik meerdere werkengemaakt met die titel en ook mijn visie uitgewerkt. Deze blijft zich verderontwikkelen.
De Collapse houdt verband met de behoefte aan unplugged leven, gecombineerd met een terugtrekken op jezelf, at least for a while. Ken je dat gevoel van ‘unplugged’ zijn? Het lijkt in onze huidige samenleving bijna ondenkbaar. Omdat ik in verband met hoog-sensitiviteit (de wetenschappelijke term is sensory processing sensitivity) snel overprikkeld raak, heb ik mezelf aangeleerd regelmatig te ‘unpluggen’, op meerdere manieren en momenten. Een winterslaap is seizoensgebonden, maar ik trek het un-pluggen door naar alle seizoenen, dus ook de zomer. ‘Afgelopen zomer’ klinkt vreemd nu ik het typ, het lijkt al zooo lang geleden, nu we door winter worden omgeven.

Afgelopen zomer waren het duinen, zand, zon en zee die me hielpen bij het unpluggen:

Ik wil nu alleen nog maar laten, alleen nog maar laten

Alleen nog maar zijn, met zomer, zon, zand en zee

Opgaan in het water, de lucht erboven, het oneindige landschap

En dan de Maan en haar nachten

Dompel mij in leegte, vertes en dichtbij

(uit logboeknotities, sept.2019)

Collapse Beach club, foto, 2019, Pact23.com

Naast 'the collapse' bedacht ik een 'instant collapse' als een 'passiviteit', die je dagelijks zou kunnen inlassen. Buiten zomer en winter zijn er immers altijd periodes, dagen of momenten, die met dit verlangen gepaard gaan. Unplugged en prikkelarm (of liever prikkelvrij) de nacht ingaan om te slapen, sluimeren en dromen, ervaar ik sowiso als essentieel.
De instant collapse kan ook toegepast worden op je werk. Het helpt je te ontspannen, diep te ontspannen, en is daarmee uitermate geschikt voor de gestresste, overwerkte, druk bezette, of soms zelfs opgefokte westerse mens. Kan deze mens zich echter nog wel ontspannen? Volgens Alan Wallace niet en sinds ik me intensief bezighoud met het gedachtengoed van het Tibetaans boeddhisme en de droomyoga begrijp ik pas echt hoe waar dit is. Een verhelderend citaat uit ‘Wakker dromen’ geeft de staat van zijn, of beter ‘niet zijn’ weer:

’s Nachts verdwijnen de uiterlijke verschijnselen en vormen, ze maken plaats voor een innerlijke film. We leven voornamelijk in dit ‘substraatbewustzijn’, maar alle verschijnselen zijn van een voorbijgaande aard.
De westerse wetenschappelijke traditie beschouwt de normale toestand van wakker zijn als de optimale wakkerheid. Het boeddhisme daarentegen beschouwt het normale wakkere bewustzijn op zichzelf als een droomtoestand t.o.v. onze diepste dimensie van bewustzijn. Het boeddhisme gaat ervan uit dat er 3 bewustzijnstoestanden bestaan- waken, slapen en dromen- en dat de grofste bewustzijnstoestand, die zich het minst leent voor spirituele ontwikkeling en die de minste buigzaamheid bezit –verrassend genoeg- de ‘gewone’ wakkerheid is.
(uit ‘Wakker Dromen’ van Alan B. Wallace, blz.102)

Alan Wallace refereert aan de westerse wetenschappelijke traditie, die ook tot zijn achtergrond behoort. Hier vloeit een manier van leven uit voort die wel gekend wordt als rationeel wetenschappelijk en materialistisch. Een instelling, die dus vanuit boeddhistische visie gezien wordt als star en ongeschikt voor de spirituele ontwikkeling. C.G. Jung noemde dit een ‘eenzijdige instelling’. Volgens Alan B. Wallace gaat deze instelling (die je ook zou kunnen zien als een diep gewortelde modus) gepaard met een voortdurende beweging van agitatie en dofheid, die elkaar afwisselen. Hij beschrijft daarmee de ‘ratrace’ van ons hectische, op prestatie gerichte westerse leven, die binnen het boeddhistische gedachtengoed synoniem is voor ‘samsara’. De collapse, die ik ontwikkeld heb, is eigenlijk een antwoord op deze eenzijdige instelling.

Agitatie-Dofheid, Rood-Grijs, 2019, Pact23.com  

Het is een oefening, die je helpt de slag te maken van dofheid naar bewustheid en van daaruit naar helderheid en de volgende stappen in je spirituele beoefening, zoals bijvoorbeeld shamatha, vipassana, droomwerk, yoga of mindfullness.
De andere slag is die van agitatie via de collapse naar bewustheid etc. Daartoe heb ik een werp-wand-concept ontwikkeld, die ik niet in deze, maar mogelijk in de volgende column zal toelichten. Ik vermoed dat dit ontwerp gevolgd gaat worden door een eigentijds ontwerp voor een portal of een vortex. We bevinden ons namelijk in een transitie, die een enorme stimulans betekent op het gebied van het collectief bewustzijn, waarbij je belangrijke stappen kunt zetten inzake je persoonlijke spirituele en/of kunstzinnige ontwikkeling. Het betreft een shift, die wij niet bepalen of bedenken, maar waar we wel op kunnen anticiperen, bijvoorbeeld met behulp van droomwerk of kunst. Als kunstenaar en droomwerker doe ik niet anders en ook niets liever, want voor mij is deze shift meer dan welkom. Ik ben wellicht niet de enige.
Jaren geleden had ik een zg. archetypische droom, die deze shift reeds aankondigde:

Een nieuwslezer bericht via de radio dat er 9 miljoen mensen zijn omgekomen. Het droom-ik bevindt zich aan de rand van de gebeurtenis, waarbij zich deze ramp voltrekt. Het hangt er als het ware boven. Treinen ontsporen en andere voertuigen crashen, waarbij passagiers en bestuurders op een raster terechtkomen, een grid van vierkanten en rechte lijnen, waar doorheen een enorme diepte te zien is. Ver, heeeeel ver daaronder, nauwelijks zichtbaar, ziet het droom-ik een miljoenenstad.
De slachtoffers grijpen zich in doodsangst vast aan het raster, zij die ernaast grijpen tuimelen in de gapende leegte.

Je zou kunnen zeggen dat hier ook een collapse plaats vindt, een massale collapse wel te verstaan en misschien wel het instorten van dit rationeel wetenschappelijke systeem, dat het westerse denken heeft beheerst, maar uiteindelijk overheersend werd. De collapse in deze droom is een schijnbaar onverwachte en beslist ook onvrijwillige, zoals het droom ego kan waarnemen.

De instant collapse, die ik voorstel, is er voor degene, die vrijwillig zou willen toegeven aan een behoefte om te zakken, neer te gaan en diep te ontspannen. De collapse helpt bij het loslaten van zaken, die je denken tezeer bezig houden en zo je dagbewustzijn vertroebelen. Diepe ontspanning wordt ook nagestreefd bij het beoefenen van droomyoga. Je bevordert deze ontspanning uiteindelijk om wakker te worden. Wakker zoals ‘echt wakker’ bedoeld wordt binnen de Tibetaans boeddhistische traditie. Dit is tevens voorwaarde om de volgende stap te kunnen zetten in het proces van transitie.

Kortom: De collapse beoefenen betekent een eerste stap ter bevordering van ontspanning en ‘laten’. Het is een oefening die lijkt op de ‘lijkhouding’ (savasana). Patricia Garfield schrijft hierover in haar boek ‘Creatief dromen’. Ze sluit prima aan bij momenten of periodes van dofheid, met het verschil dat je soms eerst echt goed moet slapen en waar leent een winter zich nu eigenlijk beter voor?

  Cat Collapse, abstract, tekening, 2019, pact23.com

In een volgende blog kun je lezen over mijn visie en toelichting met betrekking tot de collapse.

Veel inspiratie gewenst.

Francis te Brake
Pact23.com
Shelter36.nl