The ship by Pete Simpson

1250 jaar Deventer Dromen, WELKOM

Op 20 juli vindt de opening van de Salon plaats in de Bergkerk van Deventer. Het betreft de expositie van Deventer kunstenaars. Pact23 is ook dit keer weer van de partij, met het verschil dat er een soort van kruisbestuiving zal plaatsvinden tussen Pact23 en Shelter36. Waarom?? Shelter36 staat voor dromen, sluimeren en slapen. Ook bied ik in de Shelter36 Droomstudio individuele droomconsulten en droomwerk-training aan. Voor nadere info en inspiratie, zie: www.shelter36.nl 

Wat hebben dromen en droomwerk te maken met de Salon van Deventer kunstenaars?? 
Zie daarvoor de volgende video-productie die ik erover gemaakt heb. Door de link aan te klikken wordt je doorgezonden naar het filmpje: 

https://vimeo.com/280900255

De atelierroute vindt dit keer niet slechts tijdens 1 weekend plaats, maar gedurende de gehele expositie-periode zullen er op verschillende plekken open ateliers te bezoeken zijn. Dit betekent dat de ateliers van de kunstenaars niet alle tegelijk geopend zijn. Houdt hier aub rekening mee. Voor algemene praktische info over Salon en atelierroute verwijs ik naar: https://deventer1250.nl/expositie-de-salon/

Tijdens het weekend van 22 en 23 september a.s. kun je beide dagen om 14 uur een presentatie bijwonen over dromen en droomwerk aan de Middelweg 36 te Deventer. 

Verder houd ik je via deze blog (pact23.blogspot.com) op de hoogte van de laatste nieuwtjes. Dit doe ik door middel van tekst, stem, video en geluid. Houd daarom deze blog in de gaten en leg de QR (die in de tentoonstelling hangt) vast op uw smartphone. Ik wens je veel inspiratie toe

Francis te Brake
www.shelter36.nl
pact23.blogspot.com
www.pact23.com
www.facebook.com/shelter36/

Pete Simpson recites

Long, long time ago

I asked Pete Simpson to recite a certain text from a certain book. Thank you Pete, for your beautiful voice:
De tekst gaat als volgt: 

The ship, that introduces the theme of men’s long voyage in history and life, is also a store of ancient memories and a proof of men’s tireless will for research. 

De opnames van zijn stem werden gebruikt voor een installatie, die ik realiseerde in een gewelf in Deventer; daar waar ooit de Emmaus zat met een enorme, 3 verdiepingen tellende winkel voor 2e hands spullen. 

Ik heb met de opnames, die deels versleten waren, gespeeld, luister maar:

https://cl.ly/2k3M3L2U050l

De Godin en het ego

In voorchristelijke tijden, lang, heel lang geleden, waren mensen nog als vanzelfsprekend verbonden met de Godin, de maan, haar cycli en het droombewustzijn. In die tijd was alles bezield en leefde de Grote Godin met vele andere goden, gidsen, draken en demonen in ons midden. Zij had ooit -nog veel langer geleden- de kosmos, de wereld en al wat leeft, gedroomd.

In die tijd waren de grote dromen voorbehouden aan grote dromers, zoals de sjamanen en priesteressen, die tussen de werelden reisden. Zij, die voorbestemd waren het pad van inwijding te gaan, moesten daartoe eerst een Grote Droom ontvangen. Het hogere doel en hun ondergeschikt zijn daaraan, werd dus duidelijk met zo’n droom.

Zij droomden voor de gemeenschap, net als de vrouwen, die tijdens hun collectieve menstruatie de maanhut bezochten en van daaruit hun visioenen en dromen deelden.

Wij leven nu al meer dan 2000 jaar in een wereld, waarin het mannelijke principe overheerst. Dit wordt weerspiegeld door het monotheïsme, waarbij een mannelijke God, ver van ons verwijderd, op Zijn hemelse troon zetelt. Als gevolg daarvan gebruiken vrouwen (!) het woord ‘ongesteld’, waarmee de betekenis en waarde van de menstruatiecyclus ernstig gedegradeerd en ontkend wordt. Ook wordt bijna elke functie in het bedrijfsleven mannelijk verwoord en zien we doorgaans in ons taalgebruik het woord ‘hij’ en ‘hem’ domineren. Dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Het mannelijke ego heeft in het Vissentijdperk overduidelijk aan betekenis gewonnen en lijkt nog steeds almachtig, evenals het principe van dualiteit. Nu we hierin volledig doorgeslagen zijn, is het moment aangebroken voor een terugkeer naar het midden.

In het huidige Aquarius tijdperk leren we het vrouwelijke principe opnieuw te integreren en dromen worden dan ook met toenemende belangstelling geraadpleegd. Er is echter nauwelijks sprake meer van een specialist of orakel, die je dromen duidt of zelf droomt voor de gehele gemeenschap. De tijden zijn beslist veranderd en de do-it-jorself-pakketten op je bord gestapeld. Als je beseft dat in het tijdperk van de Grote Godin de weg van inwijding zo’n 20 jaar kon duren, kun je de conclusie trekken, dat een stevige basis noodzakelijk is om tot diepere lagen van het onbewuste door te dringen of de reis naar andere dimensies te ondernemen. Onverwacht of onvrijwillig door een grote droom overspoeld worden, of door de Godin verzwolgen, kan schadelijke gevolgen hebben.

Het ego, dat zich gedurende het Vissentijdperk heeft laten gelden, lijkt behoorlijk opgeblazen, maar is als functie wel belangrijk. Het ego als functie beschouwen is een eerste stap in de richting van gezonde integratie van het mannelijke principe. Het ego als instrument van je bewustzijn te (her)kennen en deze af te stemmen op de eigenlijke functies, helpt niet alleen om je basis te versterken, maar ook om een begin te maken met de ontwikkeling van je creatieve ego. Voor het creatieve ego verwijs ik naar mijn column van het voorjaar van 2017, Droomjournaal 22^e jaargang. 

Ik sluit deze column af met enkele kunstwerken, die geïnspireerd zijn op 2 verschillende godinnebeeldjes, te weten een  Minoïsche slangengodin en de Venus van Willendorf. De titels zijn resp: ‘The Goddess and the Cross’ en ‘Healing pattern’.

Francis te Brake, Deventer, mei 2018

De processie als ritueel

Belangrijk onderdeel van de performance 'Revival' was de processie, die steeds meer burgers van de stad leek te verzamelen. Zo werd het rituele karakter van de performance versterkt. Ik had de performance speciaal voor ons project in Sibiu voorbereid: ze zou  tijdens de Pinksterperiode uitgevoerd worden. Vandaar dat ik de voorchristelijke traditie die bij dit seizoen hoort had gekozen als basis voor een eigentijdse uitvoering. De processie echter is nog een verhaal apart. Het sluit aan op mijn idee voor een volgend project, ik verwijs daarvoor naar 'ACTUEEL/PRESENT' op mijn website:

http://pact23.com/actueel.html

Hieronder nog een korte toelichting op de betekenis van 'processie'
https://nl.wikipedia.org/wiki/Processie

Een processie is een godsdienstige plechtigheid waarbij gelovigen openbaar hun geloof ritueel belijden. Dit gebruik bestaat binnen de rooms-katholieke, oosters-katholieke, oriëntaals-orthodoxe en oosters-orthodoxe kerken en in oosterse religies.


Francis te Brake
April 2018
Deventer

Pinksteren en Revival

Mijn performances zijn deels geinspireerd op voorchristelijke gebruiken en tradities. De performance 'Revival', die ik in 1997 in Sibiu op straat realiseerde en waar Koos van Duinen toelichting op gaf, is geinspireerd op een voorchristelijke traditie, waar sinds de kerstening de titel 'Pinksteren' aan gekoppeld is. Zo werden talloze voorchristelijke (dus heidense) rituelen min of meer geannexeerd door de kerk. In Deventer en sommige andere plaatsen in Nederland leeft deze 'heidense' traditie echter nog. In Sibiu zijn ze er nog veel hechter mee verbonden.  Tijdens de performance liep ik een route van het Bruckenthalmuseum naar een galerie, op beide locaties hadden we (een groep Deventer kunstenaars) een expositie ingericht. Er vormde zich  een enorme lange stoet mensen om me heen, die als in een processie met me meeliepen. Dit was een ongekende ervaring voor me en heeft diepe indruk op me gemaakt.  https://lnkd.in/gnpr9mE

De performance gaf ik als titel 'Revival'. Pinksteren staat weer voor de deur, daarom is het nu weer actueel. In de voorchristelijke tijd staat deze periode voor het heropbloeien van de natuur: een bekrachtiging van de vruchtbaarheid van akkers, het vee en natuurlijk de mensen. Op mijn website zijn foto's te zien van deze en andere performances. Er is ook een video van gemaakt, die wil ik nog digitaliseren. www.pact23.com

Reflectie op mijn werk door Koos van Duinen

Sinds 22 maart jl. kijk ik terug op mijn werk en dan met name de performance-kunst. Ik doe dit in het kader van orientatie op een eventuele vervolgopleiding. De catalogus van Sibiu, waar we met een groep Deventer kunstenaars hebben geexposeerd en waar ik tevens een performance realiseerde, kwam voorbij. Hierbij de reflectie van Koos van Duinen die ons vergezelde als curator.